Dzieci stanowią około jednej trzeciej wszystkich ludzi żyjących na świecie. Żyją w różnych warunkach, są bardziej lub mniej kochane. W wielu przypadkach dzieje im się krzywda, są porzucane przez rodziców, nie mają co jeść i nie znają ciepła rodzinnego domu.

Dzień Dziecka – niespodzianka to podstawa (by mokra)

Właśnie z myślą o takich dzieciach Światowa Federacja Kobiet Demokratycznych w listopadzie 1949r. wystąpiła z inicjatywą utworzenia w dniu 1 czerwca Międzynarodowego Dnia Dziecka. Święto miało zabezpieczać prawa dzieci, chronić je przed wojnami, krzywdami, głodem. Obchodzone było przez jakiś czas lecz obecnie pod taką nazwą i w tym dniu zachowało się jedynie w naszym kraju, u naszych południowych sąsiadów w Czechach i Słowacji oraz w Rosji i w krajach leżących nad Bałtykiem.

W innych krajach dzieci mają swoje święto w różnych dniach w ciągu roku. Dzień ten ma także inne nazwy. Obchodzony jest na przykład 20 listopada dla upamiętnienia rocznicy uchwalenia w 1959 roku Deklaracji Praw Dziecka, a także Konwencji o Prawach Dziecka z 1989r. Z inicjatywą obchodów święta dzieci wystąpiła też Organizacja Narodów Zjednoczonych. Obradujące Zgromadzenie Ogólne ONZ skierowało do wszystkich krajów świata zlecenie zorganizowania takiego święta pod nazwą Powszechnego Dnia Dziecka.

Obchody święta miały pełnić doniosłą rolę w obronie praw dzieci całego świata, szerzyć idee braterstwa i porozumienia wszystkich dzieci oraz propagować i wspierać działania zmierzające do rozwoju dzieci i poprawy ich bytu. Zgromadzenie nie ustaliło konkretnej daty kiedy święto miało być obchodzone lecz zezwoliło na wybranie przez poszczególne państwa dnia według własnego uznania. Są więc w związku z tym różne daty w ciągu roku kiedy dzieci świętują.

W każdym z państw inna jest także organizacja obchodów tego święta i odmienne zwyczaje. We Francji nie wyodrębnia się jakiegoś konkretnego dnia jako święta dzieci, lecz obchodzi się w dniu 6 stycznia Dzień Rodziny. Tego dnia cała rodzina ma jedno wielkie święto: rodzice, dzieci, dziadkowie spotykają się przy wspólnej uroczystej kolacji, której główną atrakcją jest ciasto wypełnione wróżbami. Turcja natomiast obchodzi Dzień Dziecka 23 kwietnia. W tym dniu urządza się dzieciom różne zabawy, w których uczestniczą pięknie ubrane w narodowe stroje, tańczą i śpiewają. Uroczystości uświetnia puszczanie latawców.

W Japonii obchody święta dzieci mają zupełnie odmienny charakter. Osobno obchodzą ten dzień chłopcy – w dniu 5 maja, a osobno – 3 marca – dziewczynki. W świętowaniu chłopcom towarzyszą ich ojcowie. Razem biorą udział w różnych zabawach, na przykład w wieszaniu na wysokich masztach flagi przypominającej karpia symbolizującego siłę i odwagę, i uczepiając ją na drzwiach. Końcowy efekt tych czynności to proporzec umieszczony najwyżej, a potem cała rodzina karpi – są tam karp tata, poniżej karp mama, a za nimi jeden pod drugim małe karpie, których ilość jest zgodna z liczbą dzieci w rodzinie. Dziewczynki z kolei w dniu swojego święta przychodzą na uroczystości z lalkami ubranymi w piękne tradycyjne stroje. Lalki biorą udział w wystawie organizowanej przez dziewczęta i rywalizują ze sobą o to, która z nich jest piękniejsza, czy też najładniej ubrana. Uroczystość połączona jest z przyjęciem, na którym podaje się specjalnie w tym celu wykonany napój ryżowy. Zarówno obchodzący swoje  święto chłopcy, jak i dziewczynki, otrzymują w dniu swojego święta wielkie ilości kolorowych baloników, spod których są mało co widoczne.

W Polsce dzieci obchodzą swoje święto w Dniu Dziecka . 1 czerwca mają akademie i różne uroczystości w przedszkolach, szkołach, są przedstawienia, w których same biorą udział mówiąc różne wierszyki, odgrywając scenki i śpiewając. W tym uroczystym dniu otrzymują upominki i prezenty, głównie słodycze i zabawki.  Często urządzane są zabawy lub imprezy na świeżym powietrzu, organizowane wycieczki i zawody sportowe, gdyż w dniu tym obchodzi się w szkołach święto sportu szkolnego.

W rodzinnych domach czekają na dzieci życzenia od najbliższych – rodziców, dziadków, dalszej rodziny, znajomych i przyjaciół – i najbardziej oczekiwane przez dzieci – podarunki. Organizuje się często wspólne rodzinne kolacje, na których podaje się najbardziej lubiane przez dzieci potrawy i ciasta, a wieczór uświetnia muzyka, tańce i śpiewy. Także media – prasa, radio i telewizja – poświęcają dużo uwagi dzieciom. Prasa zamieszcza informacje o przebiegu uroczystości w różnych rejonach, radio i telewizja emitują specjalne audycje słowne i muzyczne, filmy, koncerty. Wszystko po to, aby ten jeden dzień w roku przypominał, że wszystkie dzieci są nasze i powinny być jednakowo kochane.